Amerykański psycholog G.Zimbardo, autor książki nieśmiałość, określa nieśmiałość jako złożoną przypadłość, która pociąga za sobą całą gamę skutków- od lekkiego uczucia skrępowania, nieuzasadnionego lęku przed ludźmi, do skrajnej nerwicy.
Ale dziecko nieśmiałe wcale nie musi wyrosnąć na znerwicowanego człowieka. Odpowiednim postępowaniem, spokojem i cierpliwością rodzice mogą wiele zdziałać. U podstaw nieśmiałości leży określony typ układu nerwowego, który powoduje większa ostrożność i większe wyciszenie. A każdy typ psychicznym lepsze i gorsze strony. Dzieci nieśmiałe też osiągają sukcesy i mogą być lubiane, często bardziej niż agresywne i pewne siebie rozrabiaki, bo jak mówi psycholog prof. I. Obuchowska, mają w sobie coś z „łagodnej wróżki”.

"Twoje dziecko", Nr 5