W dużej mierze mowa ma wpływ na rozwój psychiczny i intelektualny dziecka oraz jego sukcesy szkolne. Jest niewątpliwie atutem w nawiązywaniu kontaktów rówieśniczych i społecznych, a także rozwoju komunikacji. Stanowi też podstawowe narzędzie w zdobywaniu informacji z otaczającej rzeczywistości, pozwala na wyrażanie własnych sądów, opinii, uczuć czy upodobań.

 Pod koniec wieku przedszkolnego (6 lat) oczekuje się od dziecka poprawnego wymawiania wszystkich dźwięków i pełnej swobody w posługiwaniu się mową. Często jednak w tym okresie (kiedy dziecko ma 5 lub 6 lat) występują zaburzenia wymowy poszczególnych głosek.

Dlatego też, powinno się możliwie jak najwcześniej zdiagnozować wadę  i rozpocząć usprawnianie aparatu artykulacyjnego i korygowanie występującego zaburzenia. Zaburzenia mowy najczęściej współwystępują z innymi zaburzeniami rozwojowymi dziecka – np. analizatora słuchowego, wzrokowego, leworęczności, obniżonej sprawności ruchowej czy niedojrzałości emocjonalno-społecznej. Zaburzenia mowy pojawiają się w sposób zróżnicowany. Wszystkie jednak negatywnie wpływają na kształtowanie osobowości, rozwój kontaktów, umiejętność poznawania świata i trudności w nauce czytania i pisania.