Święta to radosne chwile odpoczynku w gronie najbliższych. Jednak bożonarodzeniowe lenistwo poprzedzają liczne przygotowania. Porządki, zakupy, gotowanie ... oraz stała praca etatowa i obowiązki rodzinne wyczerpują każdego.

Opracowanie: Beata Kozaczuk

Niezależnie od świąt kalendarzowych oraz rodzinnych obowiązki rodzicielskie nie zanikają. Na co dzień trudno jest połączyć pracę etatową z opieką nad dzieckiem znajdując jednocześnie czas na odpoczynek. Organizacja Świąt Bożego Narodzenia dodatkowo obciąża i tak już zmęczonych opiekunów dziecka.

Święta cieszą wszystkich. Rodzinne przystrajanie domu, przyozdobianie choinki czy kupowanie prezentów jednoczy domowników. Podział obowiązków związanych z organizacją Wigilii umacnia poczucie przynależności do rodziny. Świąteczna atmosfera wyzwalając najszlachetniejsze z uczuć, jak empatia czy altruizm pomaga podołać dodatkowym obowiązkom. Boże Narodzenie powoduje, że czujemy się również częścią wspólnoty religijnej. Wigilia to również symboliczne duchowe narodzenie. W tym celu konieczna jest chwila refleksji i odpoczynku od codziennego zabiegania. Jednak chwile zadumy w połączeniu z wzmożonym wysiłkiem mogą powodować sprzeczne uczucia. Z jednej strony pracujemy więcej przygotowując się na świąteczne lenistwo w czasie wolnym od codziennych obowiązków zawodowych i rodzicielskich. Z drugiej strony kierujemy uwagę na wyższe wartości, co wymaga reflekcji. Chąc podołać obu aspektom opisanych świątecznych przygotowań zaczynamy odczuwać wewnętrzne napięcie wynikające z nadmiaru spraw przykuwających uwagę. Zmęczenie odczuwają wszyscy domownicy. Zamiast świątecznej radości pojawia się nerwowość. Obecność członków rodziny stopniowo wyzwala uczucie destukcyjnej złości. To wzbudza natomiast negatywny obraz świętowania u domowników. Opisana sytuacja szczególnie negatywnie odbija się na dziecku, które dorastając poznaje znaczenie Świąt. Następnie dorosłe już dziecko powiela obraz świątecznych przygotowań. Zatem zamiast utrwalania w pamięci domowników obrazu nerwowych świąt związanych z wzmożoną pracą proponuje inny obraz. W mojej wizji każdy członek rodziny może powiedzieć co jakiś czas: Nie mogę dłużej pracować. W tym czasie można odpocząć chwilę, popatrzeć na choinkę czy też  wybrać się na zakupy z przyjacielem lub po prezenty dla najbliższych. Przed świątecznymi przygotowaniami proponuje, aby wszyscy członkowie rodziny usiedli przy stole i zapisali zadania czekające na realizacje. Każdy domownik samodzielnie powinien się zdeklarować co do rodzaju działań, za które będzie odpowiedzialny. W ten sposób każdy określi zgodny z własną wolą zakres odpowiedzialności za organizację Świąt Bożego Narodzenia. Jest to forma demokratyzacji życia rodzinnego. Gdy domownicy w czasie Świątecznych przygotowań wspólnie ustalają plan działań naturalnie każdy członek rodziny czuje się na równi odpowiedzialny za jego wykonanie. Zobowiązanie do realizacji określonych zadań silnie motywuje jednostkę do dotrzymania danego słowa. Wykonując czynności wcześniej przypisane można sobie powiedzieć: Mam już dość! Chwila odpoczynku ostatecznie pomaga dokończyć rozpoczęte już zadania. Ważnym jest bowiem wykonanie działań przed Świętami, a nie w narzuconym przez innych czasie. Szczególnie istotne jest to w odniesieniu do dzieci. Dziecko nuży ciągłe wykonywanie tej samej czynności.  Rozsądni rodzice przygotując wcześniej dla dziecka działania związane z przygotowaniem Świąt myślą o ich przerywnikach, jak kolorowanie świątecznych rysunków, oglądanie świątecznych bajek, spotkanie z rówieśnikiem w czasie wspólnego gotowania z sąsiadka itp. Ostatecznie najważniejsze jest, aby każdy cieszył się Świętami również w czasie ich przygotowywania.

Przekazywanie tradycji jest ważne. Przedświąteczne przygotowania naturalnie uczą dziecko bożonarodzeniowych zwyczajów. Utwalimy w pamięci dziecka obraz radosnego Bożego Narodzenia rezygnując z nadmiaru zadań w tym okresie na rzecz miłej atmostery. W tym celu wystarczy co pewien czas odpocząć.