Mężczyzna realizujący się w roli ojca nie traci na męskości.

Opracowanie: Beata Kozaczuk

Rodzinę tworzą małżonkowie oraz dzieci. Uczmy dzieci od urodzenia cieszyć się z kontaktu z obojgiem rodziców. Tato i mama są równie ważni dla dziecka, choć tatusiom troszkę ciężej przychodzi pełnienie ich roli. My, kobiety, ułatwiajmy im to zadanie.

Przyszli Tatusiowie pomagajcie żonom w przygotowywaniu domu do przyjęcia nowego jej członka. Wspólne urządzanie pokoju czy robienie zakupów związanych z pielęgnacją niemowlęcia zbliża do siebie przyszłych rodziców. Obecność męża podczas porodu dodatkowo wzmacnia u niego uczucia macierzyńskie. Symboliczne przecinając pępowinę wprowadza dziecko w samodzielne życie. Mężczyźni również powinni dzielić obowiązki opieki nad niemowlęciem, gdyż  niewiele się różnią w reakcji na niemowlę od żon. Kąpiąc, usypiając w ciągu dnia i nocy oraz przebywając z nim w wolnych chwilach mąż zbliża się do dziecka czując się odpowiedzialnym za jego rozwój. Na zmianę opiekujmy się dzieckiem i nawiązujmy z nim bliskie kontakty. Niewielkie są różnice w przejawach przywiązania, gdy dziecko bawi się samotnie z jednym rodzicem, a następnie z drugim. Zalecam niepracującemu rodzicowi opuszczanie pokoju na jakiś czas. Zajmując się swoimi hobby jednocześnie wzmacnia więź pracującego współmałżonka z dzieckiem. To zalecenie najczęściej dotyczy matki. Większość dzieci w obecności obojga rodziców przejawia silniejsze przywiązanie wobec mamy. To dzięki niej dziecko żyje w czasie ciąży i karmienia piersią. Dlatego też, sposoby nawiązywania komunikacji z dzieckiem między matkami a ojcami sprzyja bardziej kobietom. Zwykle ojcowie bawią się z dziećmi bardziej energicznie niż matki, nie utrzymują tak bliskiego kontaktu fizycznego z dziećmi jak one i używają bardziej “dorosłego” języka zwracając się do dzieci. Matki kontaktują się ze swoimi dziećmi w sposób bardziej delikatny. Kobieta pomaga w pełniejszym realizowaniu się w roli ojca niemowlaka stwarzając okazje do wspólnego przebywania ojca i dziecka. Nauka tatusiów delikatniejszego dotyku poprzez pokaz oraz pouczenia też jest potrzebna. Dostosowany do dziecka rodzaj komunikacji w pierwszych miesiącach życia dziecka głównie polega na odzwierciedlaniu intonacji głosu niemowlaka. Nie krępujcie się mężczyźni inicjować wspólnych zabaw słownych z dzieckiem. Troszkę śmiechu z samego siebie nikomu nie zaszkodzi! Zachęcam mężczyzn do zmniejszenia dystansu fizycznego z dzieckiem w czasie opieki nad nim. Słowne zapewnienia żon kierowane do mężów o poprawności wykonywanych działań z pewnością  będą im wsparciem. Ojcowie nie powinni się obawiać kontaktu z dzieckiem oraz tego, iż mogą im wyrządzić krzywdę. Bywają matki, które doświadczają podobnych trudności w początkowym kontakcie z dzieckiem jak opisane problemy ojców.

Oboje małżonków stając się rodzicami uczy się poprawnie wypełniać tą rolę, Potrzebne jest im ich obopólne wsparcie. Matki i ojcowie spełniają różne, lecz uzupełniające się role w życiu dziecka, jednocześnie wspomagając jego rozwój. Uczmy się nie pozbawiać dziecka kontaktu z żadnym z rodziców. Przeciwnie, zadbajmy o to, aby małżonkowie się uzupełniali w tym doświadczeniu.

* Artykuł dedykowany Ignacemu L. – wzorowi ojcowskiej postawy.